تاثیر ورزش بر فرزند بیش فعال

11 آذر 1396
17:23
وحید

کودک بیش فعال و ورزش 

چرا ورزش برای کودک بیش فعال ضروری است؟ 

 

همانطور که می دانید یکی از نشانه های بیش فعالی در کودک بی قراری است. اگر تا به حال با یک کودک بیش فعال مواجه شده باشید، حتما متوجه شده اید که نمی توانند چند دقیقه سرجایشان بنشینند و دائما توی صندلی شان وول می خورند.

طبیعی است که ورزش کردن راهی برای آزاد کردن این انرژی های نهفته در کودک است و در کنار دارو و رفتار درمانی می تواند به بهبود وضعیت فرزندتان کمک کند علاوه بر این ورزش کردن کودکان بیش فعال باعث بهبود عدم توجه، تکانش گری و مهارت های اجتماعی این بچه ها خواهد شد.

کدام ورزش ها برای کودکان بیش فعال توسط کارشناسان توصیه می شود؟

دوچرخه سواری، شنا و فوتبال جزو ورزش هایی هستند که متخصصان برای کودکان بیش فعال توصیه می کنند.

چه میزان ورزش برای کودک بیش فعال مناسب است؟
۶۰ دقیقه ورزش متوسط تا شدید در تمام روزهای هفته. جالب است بدانید که حتی خارج شدن از خانه و گذراندن چند دقیقه وقت در فضای باز هم می تواند کودک بیش فعال را آرام کند. بر اساس مطالعه ای که به تازگی انجام شده، پیاده روی آرام کودکان بیش فعال حتی به مدت بیست دقیقه باعث می شود که بتوانند بهتر و بیشتر تمرکز داشته باشند و مراقبت از کودک را آسانتر می کند.

 تاثیر ورزش بر مغز کودک بیش فعال 

 

ورزش و فعالیت بدنی فقط به تقویت ماهیچه ها کمک نمی کند، بلکه مغز کودک را نیز ورزیده می کند. وقتی بچه ها ورزش می کنند مغزشان شروع به ترشح ترکیبات شیمیایی می کند که با آنها انتقال دهنده عصبی گفته می شود. از جمله این انتقال دهنده ها می توان به دوپامین اشاره کرد که نقش مهمی در افزایش تمرکز کودک بیش فعال دارد.
داروهایی که برای درمان بیش فعالی کودک تجویز می شود هم دقیقا همین تاثیر را داشته و باعث افزایش انتقال دهنده های عصبی می گردند. پس طبیعی است که با ورزش کردن می شود علائم بیش فعالی را در کودک کاهش داد یا مهار کرد. خبر خوب دیگر هم اینکه با ورزش کردن می شود عملکرد و تاثیر دارو را بر کودک بیش فعال تقویت کنید.
محققان معتقدند که ورزش و فعالیت بدنی به چند شیوه مختلف بر مغز کودک بیش فعال اثر می گذارند:
۱- به نظر می رسد جریان خونی که به بخش های دخیل در فکر کردن، برنامه ریزی، کنترل هیجانات و رفتار مغز کودک بیش فعال می رسد، به اندازه کافی نیست، در حالیکه ورزش کردن می تواند جریان خون به این بخش های مغز را بهبود دهد.
۲- ورزش کردن عروق خونی مغز را تقویت می کند و در نتیجه باعث بهبود قدرت فکر کردن در کودک بیش فعال می شود.
۳- ورزش کردن فعالیت بخش هایی از مغز را که مسئول فکر و تمرکز هستند، بهبود می بخشد.

در پاسخ به این سوال که آیا بیش فعالی درمانی هم دارد،می توان توضیح دادکه کودک بیش فعال را حتما باید به یک روانشناس برد تا حرکات اصلاحی را به او آموزش دهد. اینگونه کودکان نیاز به توجه و تشویق بیشتری دارند. ما به والدین یاد می دهیم که هر وقت کودک بیش فعالشان رفتار آرام و خوبی انجام داد، به او جایزه و پاداش بدهند و کودک را به سمت رفتارهای آرام و باطمأنینه سوق بدهند. برخلاف تصور برخی از والدین و یا توصیه اطرافیان هرگز نباید کودکان مبتلا به بیش فعالی را به سمت ورزش های خشن و رزمی مثل کاراته و بوکس هدایت کرد.
وی در ادامه افزود:«کنترل بیش از حد کودک بیش فعال، طولانی شدن و عمیق تر شدن روند این بیماری را به دنبال دارد. به همین علت است که ما به خانواده ها توصیه می کنیم وقتی کودک بیش فعالی  دارند و فضای خانه شان هم اجازه نمی دهد که کودک به اندازه کافی فعالیت داشته باشد، او را بیشتر به پارک و فضاهای طبیعی ببرند. این گونه کودکان را باید به طور منظم به باشگاه های ورزشی برد تا بتوانند در روز چند ساعت ورزش کنند و انرژی آنها  تخلیه شود.

 

چند نکته کلیدی برای تشویق کودکان به ورزش 
 

علاوه بر کاهش علائم بیش فعالی، کودکان از حضور در برنامه های روتین ورزشی و انجام فعالیت بدنی منفعت های دیگری هم می برند چون ورزش در موارد زیر نیز موثر است:
کنترل وزن و پیشگیری از چاقی
نگهداشتن چربی و قند خون در محدوده طبیعی
افزایش اعتماد به نفس و عزت نفس


موضوع : | بازدید : 7
برچسب ها : روانشناس کودک,مشاوره کودک,مشاوره تلفنی کودک,مشاوره کودکان,مرکز مشاوره کودکان,مشاور کودک,مشاوره تلفنی کودک رایگان,روانشناسی کودک,کودکان بیش فعال,والدین,رفتار درمانی, عدم تمرکز و توجه,بیش فعالی,تربیت فرزند,

توصیه هایی در باب پرورش خلاقیت کودک

9 آذر 1396
18:46
وحید

پرورش کودک خلاق

خانواده يكي از عوامل بسيار مهم در رشد و پرورش خلاقيت کودکان محسوب مي گردد که نقش مهمي در شكوفايي خلاقيت هاي كودكان دارد. از آنجا كه كودك حساسترين مراحل رشد خلاقيت را در محيط خانه سپري مي‌كند، محيط مناسب خانوادگي، شيوه و نگرش‌هاي صحيح فرزندپروري در رشد و شكوفايي خلاقيت سهم مهمي ايفا مي‌كند.

ایجاد سوال در ذهن کودک

براي ايجاد سؤالات تازه در ذهن کودکتان، او را راهنمايي کنيد. آموزش به کودک بايد طوري باشد که او را به طرف پرسشهاي تازه هدايت کند. معلم بايد هنگام جواب دادن به سؤالات کودک، او را به سمت مهارتهاي جديد سوق دهد و از به کار بردن کلماتي مانند بله، خير، هرگز و امثال آن دوري کند. اين نوع جوابها نمي تواند ارتباط کاملي بين سؤالات کودک و معلومات قبلي او برقرار کند.

نظرخواهی از کودک

والدين و مربيان، نه تنها بايد درباره امور مربوط به کودک، بلکه درباره امور خانه و مدرسه نيز از او نظر خواهي کنند و عقايد او را مانند عقايد بزرگسالان در حضور خود، به بحث و گفتگو بگذارند .

احترام به عقاید کودک

به عقايد جديد و تازه کودکتان احترام بگذاريد. کودکاني که به نوعي خلاقيت آنها برانگيخته شده، روابط و مفاهيم را درک مي کنند. لذا والدين و مربيان آنها ممکن است به آنها توجه نداشته باشند و حتي گاهي او عقايد خود را چنان مطرح کند که بزرگسالان قادر به ارزشيابي و جايگزيني آنها نباشند. تشويق کودکان به ابرازعقايد جديد، مي تواند در رشد خلاقيت آنها موثر واقع شود .

آماده سازی فضای خانه

محيط خانه را به صورتي درآوريد كه در آن فعاليت، بازي و خنده به مقدار زيادي وجود داشته باشد. شما و كودكانتان سعي کنید كارها را به روش هاي جديد و جالب انجام دهيد. با تشويق و تأييد رفتار كودك و فراهم آوردن زمينه هاي مساعد و تدارك بازي هاي دلخواه او، قدرت تخيل و خلاقيت كودك را تقويت كنيد. خيال پردازيهاي كودكان را سرزنش نكنيد زيرا خلاقيت او را محدود مي سازيد.

حضور در مکان های عمومی

از مکان هاي جديد ديدن کنيد  همراه با کودک به نمايشگاهها و موزه هاي مختلف و طبيعت زيبا برويد، اجازه دهيد او از نزديک مکان هاي گوناگون را شناسايي کند .

مراقبت و دخالت بیش از حد ممنوع

از مراقبتها و دخالتهاي بيش از حد در زندگي کودکان اجتناب کنيد. يکي از ويژگيهاي انسان خلاق اين است که تواناييش را خودش به کارمي اندازد . وظيفه والدين و مربيان اين است که اين قابليت را در او زنده نگاه دارند و به کودکان اجازه دهند بعضي اوقات مطابق سليقه خود اشياء را کشف کنند. مراقبتها و دخالتهاي زياد از حد بزرگسالان در زندگي و رفتارهاي کودکان، قابليت يادگيري مبتکرانه آنها را تضعيف مي کند .

درخواست همکاری از کودک

از کودکان بخواهيد که اشياء و امور نيمه تمام را تکميل کنند؛ از کودکان تقاضا کنيد تا جملات نا تمام و داستانهاي نا کامل، تصاوير و نقاشي هاي نيمه تمام و حتي اشياء ناقص را کامل نمايند. براي او اسباب بازي هايي بخريد که خودش بتواند آنها را به يکديگر متصل کند و با آنها مدلهاي مختلف خلق کند .

توسعه تحمل عقاید

تحمل عقاید تازه را توسعه دهید . مربیان باید عقاید تازه افراد خلاق را حمایت و بچه ها را تشویق به این عمل کنند .

لمس اشیا

اجازه دهيد اشيا را از نزديک لمس کنند. علاوه بر مشاهده اشيا لازم است کودک آنها را لمس کند زيرا مشاهده شيء به تنهايی کنجکاوي کودک را ارضا نمي کند. کودکاني که از لمس کردن اشيا محروم مي شوند توانايي لازم جهت کشف و اختراع را از دست مي دهند. مشاهده همراه با لمس اشيا، آنها را در بازي هاي خيالي، اختراعات و پاسخ گويي به آزمونهاي خلاقيت ياري مي دهد. به کودکان اجازه دهيد وسايل بي خطر خانه را لمس کند. خصوصا کودکان بيرون کشيدن وسايل آشپزخانه از داخل کابينتها و بازي با کاسه و قابلمه و بشقابها را بسيار دوست دارند .

اعطای آزادی

زمينه رشد خلاقيت در خانه زماني فراهم مي شود كه به كودكانتان آزادي زيادي بدهيد و به آنها به عنوان يك فرد احترام بگذاريد، از نظر عاطفي در حد اعتدال به آنها نزديك شويد و بر روي ارزشهاي اخلاقي و نه قوانين خاص تأكيد کنید.

پرورش حس کنجکاوی

حس کنجکاوي در کودکان را پرورش دهيد. براي اين امر، هيچ چيز مثل پاسخهاي صحيح و مناسب به پرسشهاي او موثر نيست. سؤال، در واقع انعکاس از ذهن تشنه اي است که مي خواهد با دريافت جواب از فردي که بهتر از او مي داند خود را سيراب کند، اگر چه احتياج، بايد فوراً برآورده شود اما کمي مکث بين سؤال و جواب، غالباً مي تواند افکار و ايده اي مفيد جهت مباحثه و گفت‌و‌گو به بار آورد .

تغییر گاه و بیگاه مسیر خانه

کودک را هميشه از يک مسير خاص به خانه نبريد. زماني که با او بيرون مي رويد، هنگام برگشتن به خانه به او توضيح دهيد که  مي خواهيد از يک راه جديد به خانه برويد. او از اين طريق در مي يابد براي رسيدن به يک هدف راه هاي مختلفي وجود دارد .

سوال پرسیدن های مداوم

در مورد کاربردهاي مختلف يک وسيله خاص از کودکان سؤال کنيد. کاربرد ابزارها و وسايل مختلفي که را در خانه داريد، براي کودک شرح دهيد و از او بپرسيد: به نظر تو اين وسيله چه کاربردهاي ديگري مي تواند داشته باشد. به اين طريق شما ذهن کودک را مستعد مي کنيد.

آزمایش منظم عقاید

چگونگی آزمایش منظم عقاید را یاد بدهیم. یکی از هدفهای کاملا پذیرفته شده تربیتی این است که به بچه ها آزمون واقعیتها را آموزش دهیم تا تصویر واقعی از دنیایی که در آن زندگی می کنند بدست آورند .

ویژگی های کودکان خلاق

اغلب اوقات اگر كمي وقت و حوصله كنيم متوجه وجود خلاقيت در بچه ها مي شويم. بهترين زمان براي اطلاع از خلاقيت كودكان، تماشاي آنها به هنگام بازي است. خلاقيت عامل مهم بازي است. كودك را در حالي كه آزادانه و فارغ البال با مواد و اسباب بازيهايش سرگرم بازي است تماشا كنيد. كودكان خلاق اغلب براي هر يك از وسايل بازي خود موارد استفاده متفاوتي پيدا مي كنند و قبل از اينكه از وسيله اي به سراغ وسيله ديگر بروند از آن به انواع مختلف استفاده مي نمايند.
كودك خلاق اغلب از منابع خود به انواع و اشكال مختلف و گاه حيرت انگيز استفاده مي كند.ممكن است يك جعبه خالي براي كودك خلاق ارزشي به مراتب بيش از بهترين و پيچيده ترين اسباب بازيها داشته باشد. کودکان خلاق مي توانند با توجه به موقعيت و مکان خاص بازي را تغيير دهند، بازيهاي جديد ابداع کنند، مقررات خاصي وضع کنند، رهبري بازي را در دست گرفته و با سازمان بندي منسجم په به صورت فردي و چه به صورت گروهي بازي کنند.
بازي اين گونه افراد از تنوع و گوناگوني آکنده بوده و مي توانند با توجه به علايق خود و بازي کنان هدفهاي بازي را اعمال کنند. در مقابل کودکاني که از خلاقيت بي بهره بوده و يا خلاقيت کمي دارند در بازي ها نقش پيرو را به عهده گرفته، خود را ملزم به رعايت کامل مقررات بازي مي دانند، تخطي از قوانين را جايز نشمرده و بازي را بيشتر به عنوان وظيفه و کار تلقي مي کنند تا وسيله اي براي رشد، بنابراين سهم آنها از لذت بازي کمتر از کودکان خلاق است.
 كودكان خلاق اغلب با آب و تاب حرف مي زنند. ذكر جزييات يك ماجرا و به تفضيل سخن گفتن مي تواند نشانهقدرت خيال و تصور زياد باشد.
 شور و نشاط و مشغوليت هاي شديد جسماني دارند.
با دقت به اشيا و پيرامون خود مي نگرند.
 اشتياق به صحبت کردن درباره كشفيات با ديگران دارند

طلاق با کودکان شما چه می کند:

بسیاری از والدین نگران اثرات منفی طلاق بر روی کودکان خود هستند و برخی از آنها به همین خاطر از طلاق صر ف نظر می کنند. اهمیت زیادی دارد که والدین از میزان تأثیرات طلاق بر روی کودکان درک روشنی داشته باشند تا بتوانند از تأثیرات منفی آن بکاهند.

 این نکات را نباید از یاد ببرید:

۱) تأثیرات طلاق بر روی کودکانتأثیرات بالقوه ای هستند.

 ۲) این تأثیرات در گروه های مختلف سنی کودکان متفاوت است.

 ۳) میزان این تأثیرات به عوامل زیادی بستگی دارد که تقریبا تمام آنها در کنترل شما هستند.

 طلاق چه تاثیری بر روی کودکان می گذارد؟

احساس ناامنی و هراس از آینده:

طلاق غالبا احساس امنیت کودکان را کاهش داده و آنها را نسبت به آینده نگران می کند. به عنوان مثال: «آیا ما فقیر می شویم؟»، «آیا به حد کافی غذا خواهیم داشت؟» «آیا باید به یک مدرسه جدید برویم؟»، «آیا می توانم دوستانم را ببینم؟»

 ترس از ترک شدن :

پس ازطلاق کودک متوجه می شود که یکی از والدین دیگر در خانه نیست واز این می ترسد که دیگری نیز «ناپدید» شود و او را تنها بگذارد.

طردشدگی :

کودکان طلاق ممکن است احساس طرد شدگی کنند. یادمان باشد کودکان خود را در مرکز جهان می دانند و بنابراین هر اتفاقی که روی دهد به نحوی به آنها مربوط می شود.

 احساس گناه :

کودکان ممکن است به این نتیجه برسند که در طلاق والدین مقصر هستند و به خاطر حرفی که زده اند یا کاری که انجام داده اند این اتفاق روی داده است و بنابراین احساس گناه و شرمندگی می کنند. حتی نوجوانان پرخاشگر نیز ممکن است به این باور برسند که رفتار آنها در طلاق والدین نقش داشته است.

 ناتوانی :

کودکانی که خود را در اختلاف میان والدین مسئول می دانند فکر می کنند می توانند به اوضاع سروسامان بدهند و سعی می کنند «بچه بهتری» باشند. آنها تصور می کنند می توانند کاری انجام دهند که والدین مجدداً در کنار یکدیگر زندگی کنند. وقتی این اتفاق نمی افتد و نقشه های کودکان با شکست مواجه می شود آنها احساس ناتوانی و ناامیدی می کنند.

بلاتکلیفی :

مخرب ترین تأثیر طلاق بر روی کودکان زمانی روی می دهد که والدین در حضور آنها به تحقیر یکدیگر می پردازند. دراین مواقع کودکان احساس می کنند که باید جانب یکی از والدین را بگیرند و این کار برای آنها بسیار دشوار است.

از سوی دیگر کودکان تصور می کنند اگر از هیچکدام از والدین پشتیبانی نکنند ازسوی هردو رانده می شوند. کودکان در واقع در شرایط بغرنجی قرار می گیرند که درآن دوست داشتن پدر و مادر «کار اشتباهی»است!

 اندوه :

کودکان طلاق به شدت احساس اندوه و استیصال می کنند و اعتقاد دارند که دیگر عضوی از یک خانواده نیستند. در واقع احساس کودکان طلاق مشابه احساس کودکانی است که والدین خود را بر اثر بیماری یا تصادف از دست داده اند ولی به اندازه آنها مورد حمایت قرار نمی گیرند و ممکن است به شدت دچار افسردگی شوند.

اضطراب :

کودکان طلاق ممکن است احساس اضطراب کنند و خود را تحت فشار ببینند. به عنوان مثال احتمال دارد آنها وظایف بیشتری را در خانه برعهده بگیرند. در ضمن ممکن است یکی از والدین یا هر دو آنها از کودکان به عنوان مشاور استفاده کنند. در این مواقع کودکان که احساس می کنند بزرگ شده اند و دوست دارند کمک کنند اضطراب خود را پنهان می نمایند.

تنهایی :

کودکان طلاق ممکن است احساس تنهایی کنند و دل شان برای والدینی که از آنها جدا شده اند تنگ شود. معمولا والدینی که در کنار کودکان می مانند آنقدر گرفتار مشکلات خود هستند که به فرزندشان نمی رسند.

 احتمال دارد طلاق بر روی رابطه کودکان با همسالانشان نیز تأثیر بگذارد و کودکان در جاهای دیگر به دنبال آرامش بگردند و یا طرد شوند.

خشم :

خشم احساسی متداول درمیان کودکان طلاق است که در اثر عدم درک یا پذیرش این مسئله روی می دهد. کودکان گاهی خشم خود را نشان نمی دهند. خشم کودکان زمانی رواج پیدا می کند که دلایل طلاق روشن نباشد. در این مواقع کودکان به خاطر آنچه از نظر آنها «غیرضروری» است از والدین خود می رنجند.

 افسردگی :

افسردگی از تأثیرات مستقیم طلاق محسوب می شود و در واقع یک تأثیر ثانوی است که به دنبال اندوه، احساس تنهایی و طردشدگی به وجود می آید. افسردگی نشانه آن است که کودکان حمایت کافی برای رویارویی با مسئله طلاق دریافت نکرده اند.

چه باید کرد؟

اول از همه توجه داشته باشید که این تأثیرات تا چه حد ناشی از طرز تفکر فرزند شما در مورد خودش، والدین و طلاق می باشد. به همین دلیل شما باید با کودکان در مورد طلاق حرف بزنید و از میزان تأثیرات منفی آن بکاهید.

درضمن شما باید مراقب رفتارتان باشید و احساسات منفی خود را نسبت به همسرتان بروز ندهید.

 و سخن آخر اینکه فراموش نکنید برای فرزندتان وقت کافی بگذارید.

 


موضوع : | بازدید : 5
برچسب ها : مشاوره تلفنی,مشاوره تلفنی کودک,روانشناس کودک,مشاوره کودک,مشاوره کودکان,مرکز مشاوره کودکان,مشاور کودک,مشاوره تلفنی کودک رایگان,روانشناسی کودک,کودکان طلاق,خشم,روان شناس ,ترس,مدرسه,خانواده,والدین,اضطراب کودک,

عدم اعتماد در کودکانمشاوره تلفنی,مشاوره تلفنی کودک,روانشناس کودک,مشاوره کودک,مشاوره کودکان,مرکز مشاو

7 آذر 1396
14:9
وحید

بی اعتمادی کودکان

مساله بی اعتمادی در کودکان را میتوان به مساله شخصی تشبیه کرد که پاهایش قدرت و قوت ایستادن ندارند و برای اینکه در میان جمعی بایستد و شکست خود را عرضه دارند . دستپاچگی ، لکنت زبان ، خود را به آب و آتش زدن ، شکست و بست به راه انداختن همه از ویژگی آنها و حاکی از عدم اعتماد آنهاست .

کودکانی که به خود و یا والدین و مربیان اعتماد ندارند حالات و رفتارهای ویژه ای دارند که همه آنها حکایت از همین وضع و شرایط دارد .

جلوه و نمونه ها

کودکانی که اعتماد ندارند و یا اعتماد خود را از دست داده اند روحی شکست خورده دارند و شخصیت خود را از دست رفته و بی اعتبار می شناسند. جرأت انجام دادن کاری را ندارند، به پیش نمی روند از ترس آنکه مبادا خطری متوجه وجودشان شود.

اینان می کوشند در زندگی هرگز شکستی برایشان پدید نیاید و اگر شکست بخورند خود را می بازند و یا گناه خود را به گردن این و آن می اندازند. در آن مرحله و شرایطی نیستند که پای واقعه ای و مسئولیتی بایستند و از خود دفاع کنند و یا برای عدم موفقیت خود دلیل قابل قبولی ذکر کنند و علت دارند از این طریق خود را با شرایط محیط سازگار سازند.

در برخوردها و ارتباطات

کودکان بی اعتماد در برخوردها و ارتباطات بی اعتماد و سوءظن خود را به وجهی کامل نشان می دهند اگر از سوی کسی محبتی به او شود به آن به نظر تردید می نگرد و با خود می اندیشد که نکند زیر کاسه نیم کاسه ای باشد به روابط او با حالت تزلزل و بی اعتمادی مواجه می شوند. از معاشرت ها اصولا" وحشت دارند و می ترسند که نکند آسیبی متوجه شان شود و آنها که بزرگترند ترس این را دارند که نکند شخصیت شان در دیگران هضم شود.

احساس و تصورشان

کودکان بی اعتماد احساس و تصور شگفت آوری دارند. از جمله اینکه گمان دارند همه دشمن و بدخواه آنهایند. شخصیت شان فاسد و منحط است و می خواهند به آنها صدمه برسانند. گمان شان این است که در اجتماع مورد تعدی و اجحافند و حتما" باید به کسی وابسته شوند تا صدمه نبینند و چون فرد قابل اعتمادی برایشان نیست پس آسیب پذیری را برای خود قطعی می دانند.

احساس شان این است که تنهایند، تکیه گاهی ندارند، فرد قابل اعتمادی برایشان نیست، همه او را خوار و بی مقدار می شناسند، همه می خواهند او را اذیت کنند، و یا او را پلی برای سعادت خود قرار دهند اگر چه به بهای بدبختی او تمام شود.

خواسته ها و تمایل آنها

میل به جلب محبت از یکسو و میل به انتقام و عناد از سوی دیگر تضاد عمیقی در آنها پدید آورده است. دلشان می خواهد نظر و توجه دیگران را به سوی خود معطوف دارند زیرا به شدت نیازمند به لطف و عنایت دیگران هستند و میل به انتقام هم در اعماق وجودشان نهفته است و همه گاه انتقاد می کنند و رنجش و آزردگی خود را دوست دارند به نحوی بروز دهند.

نیاز به جلب محبت و روابط حسنه و عدم موفقیت در آنان آرامش شان را از آنها سلب کرده است و می خواهند دیگران به سراغ آنها آیند و به نحوی ثابت کنند و نشان دهند که دوستدار واقعی هستند، اعلام محبت شان را باور ندارند ولی می خواهند شرایطی پدید آید که آن را باور کنند و از بیم و تشویش و هراس نجات یابند و احساس ناامنی خود را سرکوب نمایند.


موضوع : | بازدید : 5
برچسب ها : مشاوره تلفنی,مشاوره تلفنی کودک,روانشناس کودک,مشاوره کودک,مشاوره کودکان,مرکز مشاوره کودکان,مشاور کودک,مشاوره تلفنی کودک رایگان,روانشناسی کودک,بی اعتمادی در کودکان احساس ناامنی,کودکان بی اعتماد,روان شناس ,ترس,علل بی اعتمادی در کودک,خانواده,والدین,شکست,

خشونت و پرخاشگری در کودک

6 آذر 1396
15:29
وحید


 

پرخاشگری و خشونت در کودکان

 

پرخاشگري معمولا از زماني در كودك آغاز مي‌شود كه كودك توانايي بروز رفتارهاي خشونت‌آميز را داشته باشد، بنابراين از 2 سالگي كودكان مي‌توانند براحتي اين رفتارها را از خود بروز دهند.
شدت اين رفتار در پسران بيش از دختران است و به طور كلي اضطراب نيز در كودكان زير 5 سالي كه از خود خشونت بروز مي‌دهند، ديده مي‌شود. به طور كلي پرخاشگري كودك مي‌تواند متاثر از چند عامل مختلف باشد. وقتي عوامل محيطي باعث بروز پرخاشگري مي‌شوند.
يكي از عوامل بروز اين رفتار، دلايل اكتسابي است كه آن نيز متاثر از چند عامل است:
مشاهده رفتارهاي خشونت‌آميز
مشاهده فيلم‌هاي خشونت‌آميز
استفاده از بازي‌هاي خشونت‌آميز
شرطي شدن كودكان
در اين خصوص نيز بايد گفت اگر يك كودك از خود رفتار ناشايست خاصي انجام داد. براي درمان فقط به آن رفتار توجهي نكنند و با بقيه رفتارها به شكل ديگري برخورد كنند. گاهي در صورتي كه رفتار كودك منطقي باشد، مي‌توان خواسته‌هاي كودك را برآورد، اما بايد در مقابل غيرمنطقي‌ترين رفتارهاي كودك كه به شكل بهانه‌گيري بروز مي‌كند، والدين خاموش شوند. بيماري‌هاي جسمي و رواني مي‌توانند منشأ پرخاشگري شوند.
اين گروه از بيماري‌ها نيز كه موجب پديد آمدن رفتار پرخاشگري كودكان است، به چند دسته‌ تنوع تقسيم‌بندي مي‌شوند:
بيش‌فعالي
معلوليت‌هاي جسمي شديد
معلوليت جسمي خفيف

 

بررسي علل پرخاشگري

 

 


علائم رفتارهاي پرخاشگري در گروه‌هاي سني مختلف، متفاوت است. به عنوان مثال ممكن است رفتار پرخاشگري در كودكان 2 تا5 سال با گريه‌هاي شديد، زد و خورد با والدين و اطرافيان، پا كوبيدن و كوبيدن سر به ديوار و خود زني همراه باشد. در دوران مدرسه نيز عمده خشونت در مقابل همسالان بروز مي‌كند. در اين دوران، حجم گريه‌ها كاهش مي‌يابد. در دوران بلوغ نيز عمدتا رفتارهاي خشونت‌آميز مي‌تواند تبديل به يك نوع افسردگي شود. در اين دوران، اين رفتارها مي‌تواند به 2 گروه كاملا آرام در خود فرو رفته با علائم افسردگي يا رفتارهاي كاملا خشونت‌آميز به شكل زد و خورد بروز كند.
چنانچه اين رفتارها منشأ بيماري‌هاي رواني داشته باشند، احتمال خودكشي در اين افراد زياد است. همچنين امكان دارد از اواخر دوران تحصيلي راهنمايي يا اوايل دوران دبيرستان اين خشونت‌ها به بزهكاري تبديل شود. در اين دوران، اين كودكان اگر با همسالان نامناسب آشنا شوند، وارد گروه‌هايي مي‌شوند كه سرگرمي‌شان بزهكاري، سرقت، كيف‌قاپي و... است. بنابراين شناخت و ريشه‌يابي علت يا علل پرخاشگري، بسيار حائز اهميت است چرا كه با شناخت اين عوامل مي‌توان از ميزان و شدت پرخاشگري كودكان كاست.
نكته درخور توجه اين است كه خانواده‌ها بايد از دوران دبستان بويژه پايه اول ابتدايي متوجه رفتارهاي فرزندانشان باشند و چنانچه رفتاري مانند ناخن جويدن، شب‌ ادراري، گريه‌هاي نامناسب، ترس، لرزش خفيف جسمي يا گفتاري در فرزندشان مشاهده كردند، هرچه سريع‌تر به روان‌شناس مراجعه كنند تا از ايجاد رفتارهاي خشونت‌آميز جلوگيري كنند.

 


موضوع : | بازدید : 7
برچسب ها : مشاوره تلفنی,مشاوره تلفنی کودک,روانشناس کودک,مشاوره کودک,مشاوره کودکان,مرکز مشاوره کودکان,مشاور کودک,مشاوره تلفنی کودک رایگان,روانشناسی کودک,پرخاشگری در کودکان ,خشونت در کودکان ,بیش فعالی,روان شناس ,خشونت در کودک,علل پرخاشگری در کودک,خانواده,والدین,

دلیل اصلی عدم تمرکز در کودکان

5 آذر 1396
14:25
وحید

 

  عدم تمرکز در کودکان

ین روزها خیلی از والدین گلایه می کنند که فرزندان شان، بخصوص برای درس خواندن، تمرکز کافی ندارند و برخی والدین نگرانند که شاید علت متمرکز نشدن کودکشان بیش فعالی باشد.

 هر کم حواسی یا شیطنت یا کم تمرکزی ، بیش فعالی نیست. عوامل گوناگونی ممکن است بر توانایی کودکان در تمرکز کردن اثر بگذارد. گاهی کودک مشکلات جسمانی مانند تیروئید یا کم خونی دارد که باعث می شود نتواند متمرکز شود گاهی هم محیط زندگی کودک مناسب نیست برای مثال خانواده های متشنج و با درگیری زیاد، کودکانی کم حواس پرورش می دهند.

 شاید برای تان عجیب باشد اما خانواده هایی که بیش از اندازه بر رفتار فرزندان نظارت می کنند هم باعث ناتوانی کودک در تمرکز کردن می شوند. البته من حدی از نظارت والدین بر کودک را مجاز می دانم اما وقتی کار به جایی می رسد که پدر و مادر حتی در بازی بچه دخالت می کنند، بیش از اندازه « باید» به زندگی کودک تزریق می کنند، دائما برایش قانون وضع می کنند و راهنمایی اش می کنند، من نتیجه می گیرم که آنها نظارت بر کودک را از حد گذرانده اند.

  تفاوت کودک بیش فعال با کودک کم تمرکز چیست؟

 کودک بیش فعال علایم واضحی برای روانشناس و روانپزشک دارد. چنین کودکی علاوه بر توجه نکردن به محیط اطراف، گیج، خشمگین و پرخاشگر است و نمی تواند هیچ کاری را کامل کند و تنبیه می شود و این تنبیه ها بر خشم و پرخاشگری اش می افزاید. کودک بیش فعال همچنین پرسش های نا به جای زیادی مطرح می کند و بسیاری از کارهایش تکراری است.

 متاسفانه اصطلاح بیش فعالی میان خانواده ها مد شده است و آنها به محض این که می بینند کودک شان شیطنت می کند یا حواس پرت است موضوع را به بیش فعالی نسبت می دهند و اصرار می دهند که برای فرزندشان دارو بگیرند در حالی که این داروها کودکان سالم را بیمار می کند برای مثال کودکان ۴ ۵ ساله کمتر می توانند بنشینند یا راه بروند و ترجیح می دهند دائما جست و خیز کنند و اگر این بالا و پایین پریدن ها که به خیال پدر و مادر شلوغ کاریست اتفاق نیفتد، مغز کودک، کامل نمی شود.

 به همین علت است که ما معمولا در مهدکودک ها از مربی ها می خواهیم کودکان بی تحرک و بیش از اندازه آرام را معرفی کنند و از دیدگاه ما امکان دارد این نوع کودکان سالم نباشند. بنابر این اگر فرزندی دارید که تمرکز ندارد اولین احتمال تان نباید بیش فعالی باشد.

 ناتوانی در تمرکز کردن چه ربطی به هوش دارد؟

 هم یک کودک باهوش و هم یک کودک کم هوش می توانند کم حواس باشند پس نمی شود گفت ارتباط معنی داری میان شان وجود دارد.

 گاهی به نظر می آید بچه هایی که تمرکز ندارند ، انرژی زیاد تخلیه نشده ای دارند که در زمان انجام کارهایی مهم آنها را وا می دارد شیطنت کنند.

 همینطور است. در برخی موارد علت نامتمرکز بودن کودکان تخلیه نشدن انرژی آنهاست. بچه ها حتما باید بازی کنند. چون بازی هم انرژی شان را تخلیه می کند و هم باعث تکامل مغزشان می شود .

  

 


موضوع : | بازدید : 5
برچسب ها : مشاوره کودکان,مشاوره تلفنی کودک,روانشناس کودک,مشاوره کودکان,مرکز مشاوره کودکان,مشاوره تلفنی کودک رایگان,روانشناسی کودک,مشاوره تلفنی,مشاوره تلفنی کودک رایگان,استرس در نوجوانان,اضطراب,علل استرس,

علائم اضطراب در کودکان

4 آذر 1396
15:34
وحید

نشانه های اضطراب در کودکان

یکی از اختلال های دوران کودکی، اضطراب است که اگر به موقع تشخیص داده شود، قابل درمان می باشد. ترس و تشویش، شیوع اضطراب در کودکان را پایه ریزی می کند و در صورتی که این ترس ها، بیمار گونه نباشد، به صورت طبیعی خود را نشان می دهد…

خجالتی و گوشه گیر بودن، جزو شایع ترین اضطراب های اجتماعی کودکان است که می تواند زندگی آنان را مختل کند. کودکان، ترس و اضطراب را از راه شرطی شدن فرا می گیرند. بروز ترس ها در کودکان، قابل پیش بینی نیست و در تمام سنین، یکسان نمی باشد. نقش خانواده به عنوان عاملی در ایجاد اختلال اضطراب کودکان، همیشه مورد توجه قرار گرفته است. انتقال اضطراب از پدر و مادر به کودک، بر اثر مشاهده و الگوسازی رفتارها صورت می گیرد.بروز ترس ها در کودکان، قابل پیش بینی نیست و در تمام سنین، یکسان نمی باشد.

کودکان می توانند برای مقابله با اضطراب و ناکامی، از روش های دفاعی مانند کناره گیری، انکار کردن، سرکوبی و فرافکنی استفاده کنند. کودک یاد گرفته همیشه از موقعیت ها و شرایط ناراحت کننده و محرک های آزار دهنده، کناره گیری کند تا در آرامش باشد. مکیدن انگشتان و شب ادرای، از علائم اضطراب است که حتی در سنین نوجوانی هم اتفاق می افتد. در واقع وقتی کودک نتواند راه هایی را برای مقابله با اضطراب بجوید، مجبور می شود به زمان خردسالی برگردد.

دنیای کودکان کوچک است. اگر برای شان مشکلی پیش بیاید، امتحانی را بد داده باشند و یا در ورزش یا کاری شکست خورده باشند، بدترین سناریو را می نویسند و دنیای خود تیره و تار می کنند. تحقیقات نشان می دهد از هر 8 کودک، 1 نفر دچار اضطراب و استرس است.

اضطراب در کودکان با علائم مختلفی بروز میکند:

علائم ونشانه های اضطراب در کودکان

به بدترین گزینه فکر می کنند

بدغذایی از علائم اضطراب در کودکان است

مشکلات جسمی پیدا می کنند

کج خلق می شوند

مشکلش را بزرگ می کند

بی دلیل دعوا می کنند

دعوای بی دلیل و خشونت از علائم اضطراب در کودکان است

کمال گرا می شوند

مشکل خوابیدن دارند

همیشه در مورد آینده مضطرب هستند

دوست ندارند از شما جدا شوند

اضطراب جدایی یکی از انواع اضطراب در کودکان است

 


موضوع : | بازدید : 7
برچسب ها : مشاوره کودکان,مشاوره تلفنی کودک,روانشناس کودک,مشاوره کودکان,مرکز مشاوره کودکان,مشاوره تلفنی کودک رایگان,روانشناسی کودک,مشاوره تلفنی,مشاوره تلفنی کودک رایگان,استرس در نوجوانان,اضطراب,علل استرس,

گریه شدید کودک

2 آذر 1396
23:46
وحید


گریه کردن نوزاد نشانه چیست؟

دلایل گریه کردن زیاد کودکان چیست؟

علل گریه در نوزاد:

* مطابقت با محیط: در چند روز اول بعد از تولد نوزاد باید با محیط اطراف خود به سرعت مطابقت پیدا کند. نوزاد از محیط گرم و نرم رحم به محیطی منتقل می‌شود که پر از صدا نور و انواع حس‌هایی است که قبلا تجربه نکرده بود. بنابر این دور از ذهن نیست که نوزاد به علت شوک برخورد با این موارد احساس ناراحتی بکند و ناراحتی خود را به صورت گریه نشان بدهد.

* عدم شناخت نیاز‌های کودک: در روز‌های اول بعضی از گریه‌های نوزادتان برای این است که شما هنوز با نیاز‌های او آشنا نشده‌اید. بنابراین تا حد امکان به رفتار فرزندتان توجه کنید شما رفتار‌های او را در داخل رحم می‌شناسید. می‌دانید چه موقعی خوابیده، حرکاتش را درک کردید و فرزندتان نیز ضربان قلب شما را احساس کرده که زمینه ساز ارتباط روحی و جسمی را برای هم فراهم می‌کند. بنابراین فرزندتان را با هیچ بچه‌ای مقایسه نکنید. او موجودی استثنایی و خاص است. او فرزند شماست.

* ناراحتی روحی: در روز‌های اول نوزاد نیاز دارد که تا حد امکان نزدیک شما باشد. اگر گریه فرزندتان با اقدامات عادی قطع نشد شاید تنها نیاز دارد که در کنارش باشید.

احساس عدم امنیت: نوزاد در بغل شما احساس آرامش می‌کند و وقتی روی زمین می‌گذارید ناراحت می‌شود این علامت نشان می‌دهد که بچه بغل می‌خواهد. بچه از اینکه در بغل شما باشد ضربان قلب شما را بشنود و به صورت شما نگاه کردن لذت می‌برد.

* حوصله‌اش سر رفته: حدود ۵ ماهگی تنها به این علت ممکن است گریه کند که حوصله‌اش سر رفته و نیاز دارد که کسی او را سرگرم کند. در این صورت جایی بگذارید تا دور و بر را بتواند ببیند و به اتاقی که دارید کار می‌کنید ببرید و صدایش کنید.

* تحریک بیش از حد: بغل کردن بیش از حد، محیط شلوغ، حتی بازی بیش از حد ممکن است بچه را ناآرام و حساس کند. او را به اتاق آرام ببرید و کمک کنید بخوابد. برایش عکس کتاب نشان دهید و داستان تعریف کنید. قوطی‌های خالی هم اسباب بازی خوبی است.

* خستگی مفرط: بچه خسته نیاز به آرامش دارد. برای اینکه آرامش خود را حفظ کند او را در بغل بگیرید به محیط کم نور بروید، آرام تکانش دهید، آواز بخوانید، ضربات آرام و ریتمیک به پشتش وارد کنید.

* ترس: از صدای بلند و یا تصویری ممکن است اتفاق بیافتد.

* درک اضطراب والدین: بچه‌ها اضطراب مادر و پدر را درک می‌کنند. لذا بچه در بغل کسی که اضطراب دارد نمی‌تواند آرام بگیرد. مادران اغلب به علت استرس ناشی از گریه بچه در سیکل معیوبی می‌افتند که از یک طرف منجر به افزایش گریه بچه و در نتیجه افزایش استرس مادر شده و به همین شکل ادامه پیدا می‌کند. در این مواقع بچه در بغل یک فرد دیگر آرامش بیشتری می‌گیرد. مواقعی که بچه به هیچ عنوان آرام نمی‌گیرد بهتر است از یک نفر برای کمک استفاده کنید. آرام شدن بچه در بغل فرد دیگر نشانهٔاین نیست که فرزندتان شما را نمی‌خواهد یا شما بی‌کفایت هستید.

 

علل جسمی:

 

*گرسنگی: قبل از اینکه بچه گریه کند به نشانه‌های احتمالی گرسنگی توجه کنید. این نشانه‌ها شامل: باز و بسته کردن دست روی سینه، باز و بسته کردن دهان، مک زدن، قورت دادن متناوب است. بچه معمولا هر ۲ الی ۳ساعت باید تغذیه شود.

* تشنگی: تعداد دفعات ادرار کردن اگر از معمول کمتر باشد نشانه مصرف پایین مایعات یا تعریق بیش از اندازه است. شیرخوار در صورت تغذیه مناسب نیاز به آب ندارد. در صورتی که احساس می‌کنید تشنه است بیشتر شیر بدهید. در شیر مصنوعی خوار‌ها ممکن است علاوه بر شیر نیاز به کمی آب هم وجود داشته باشد. به خصوص اگر شیر با غلضت نامناسب تهیه شود. در مناطق بسیار گرم ممکن است شیرخوار نیاز به آب داشته باشد. برای کودکان بهتر است از آب جوشیده سرد شده استفاده کنید.

* کهنه کثیف شده: هر بچه‌ای با کهنه کثیف گریه نمی‌کند. ولی کهنه کثیف می‌تواند بعدا منجر به ادرار سوختگی در شیرخوار شود که در این صورت کهنه خیس منجر به ناراحتی شیرخوار می‌شود.

* آروغ: بعد از شیر دادن، شیرخوار را مدت چند دقیقه حالت نیمه نشسته قرار دهید و سپس بلند کنید و روی شانه‌های خود بگذارید. از یک پیشبند و یا کهنه زیر چانه بچه استفاده کنید تا لباستان کثیف نشود و دهان شیرخوار هم با لباس شما تماس پیدا نکند.

* احساس گرما یا سرما: نوزاد توانایی تنظیم درجه حرارت بدن خود را ندارد. لذا برای اینکه متوجه دمای بدنش شوید از پشت دستتان روی شکم شیرخوار یا سینه استفاده کنید. دست‌ها و پا‌ها محل مناسبی برای سنجش گرمای بدن کودک نیست و اغلب سرد‌تر است. وقتی وارد محیط گرم می‌شوید لباس اضافی را در بیاورید حتی اگر خواب باشد. در هوای سرد از پوشش مناسب استفاده کنید و مثلا ماشین را قبل از بردن بچه به داخل آن گرم کنید.

* نیاز به تغییر وضعیت: قبل از اینکه نوزاد بتواند خودش وضعیت بدنش را تغییر بدهد ممکن است گریه شیرخوار تنها برای اینکه وضعیت ناراحتی دارد اتفاق بیافتد.

* لباس یا محیط ناراحت: حلقه جوراب دور مچ پا، حلقه شورت در ران، وجود جسم خارجی یا حشره در لباس، ماندن مواد شوینده در کهنه پارچه‌ای، تنگی لباس، بالش یا تشک ناراحت باشد یا مثلا نور در چشمش می‌تابد و...

* گرفتگی بینی: نوزاد با دهان نمی‌تواند نفس بکشد بنابراین در صورت گرفتگی بینی نمی‌تواند خوب شیر بخورد و مدام احساس ناراحتی می‌کند.

والدین می توانند از مشاوران متخصص روانشناس کودک برای بهینه کردن روش های تربیتی کودک از طریق مشاوره حضوری ومشاوره غیر حضوری مانند مشاوره تلفنی استفاده کنند .


موضوع : | بازدید : 8
برچسب ها : گریه کودک, گریه شدید کودک, گریه کردن کودک, آرام کردن کودک, راهنمایی تلفنی, روانشناس متخصص کودکان, درمان گریه کودک,

علت های استرس در نوجوانان

29 آبان 1396
15:0
وحید

در ذیل به برخی از ریشه های استرس نوجوانان اشاره شده است:

• انتظارات موجود در محیط مدرسه و احساس نا امیدی و کلافگی

 احساسات و تفکرات منفی در باره ی خود

• تغییر در بدن آنها

 • مشکلات در رابطه با دوستان و یا همکلاسی ها در مدرسه

• عدم امنیت در محیط زندگی یا در همسایگی

• جدایی یا طلاق والدین

• بیماری های مزمن یا دیگر مشکلات جدی در خانواده

• مرگ عزیزان

• تغییر مدرسه

• فعالیت بیش از حد یا انتظارات بیش از حد

• مشکل مالی خانواده

برخی از نوجوانان در استرس غرق می شوند. زمانی که این اتفاق می افتد، میزان زیاد استرس که به اندازه‌ی کافی مدیریت نشده اند می تواند اضطراب، گوشه گیری، خشونت، بیماری های جسمی، یا روی آوردن به راه‌های ناسالم مقابله با استرس مانند مصرف موادمخدر و الکل را در پی داشته باشند.

ما هنگامی که شرایط را دشوار یا آزار دهنده می بینیم، در ذهن و جسم ما تغییراتی اتفاق می افتد که ما را برای مقابله با خطر آماده می سازد. این پاسخ های “جنگ، جنگ، یا گریز” شامل ضربان بالاتر قلب و ریتم تنفس بالاتر، افزایش خون رسانی به عضلات بازو ها و پاها، سردی دست و پا، احساس ناراحتی و درد معده و احساس وحشت می شوند.

مکانیزم یکسانی که پاسخ به استرس را شروع می کند، می تواند آن را متوقف سازد. پس از آنکه متوجه می‌شویم که شرایط دیگر خطرناک نیست، بلافاصله تغییرات می توانند در ذهن و بدن ما برای کمک به ما برای بازیافتن آرامش و آسودگی رخ دهند. این “پاسخ ریلکسیشن” شامل کاهش ضربان قلب و ریتم تنفس، و یک احساس کلی آسایش می شود. نوجوانانی که به یک  سطح مطلوبی از مهارت “پاسخ های ریلکسیشن” و دیگر مهارت‌های مدیریت استرس دست می یابند، کمتر در مقابل استرس دچار درماندگی شده و گزینه ها بیشتری برای مقابله با استرس در اختیار خواهند داشت.

 


موضوع : | بازدید : 8
برچسب ها : مشاوره کودکان,مشاوره تلفنی کودک,روانشناس کودک,مشاوره کودکان,مرکز مشاوره کودکان,مشاوره تلفنی کودک رایگان,روانشناسی کودک,مشاوره تلفنی,مشاوره تلفنی کودک رایگان,استرس در نوجوانان,اضطراب,علل استرس,

درمان شب اداری

24 آبان 1396
14:38
وحید

در دوره ای از کودکی ، یکی از مسائلی که باعث اذیت شدن والدین می شود. شب ادراری فرزندشان است. بسیاری از خانواده ها برای درمان این مسئله به پزشک می روند. شب ادراری نه فقط برای خانواده بلکه برای خود کودک نیز آزار دهنده است.

کنار آمدن با موضوع

مسلما شستن رختخواب کار آسانی نیست بخصوص اگر زیاد تکرار شود. این موضوع باعث می شود والدین برای کودک سختگیری کنند و گاهی او را برای خیس کردن رختخوابش تنبیه کنند. اما لازم است بدانید که شب ادراری کودک از روی عمد نیست و او کنترلی بر این اتفاق ندارد. پس تنبیه او هم نمی تواند این مشکل را از بین ببرد. بلکه باعث ایجاد مشکلات بیشتر و اضطراب در کودک می شود. اگر چه علت اصلی شب ادراری هنوز مشخص نیست اما گروهی از علتها مسئول این اتفاق شناخته شده اند که بهتر است برای رفع آنها اقدام کنید.

چه باید کرد؟

روشهای درمانی متفاوتی بدون در نظر گرفتن علت شب ادراری برای حل این مشکل وجود دارد. البته اگر بیماریهای جسمی مانند دیابت، یبوست و عفونت ادراری علت قضیه باشد حتماً لازم است که پزشک درمان بیماری اصلی را شروع کند. اما در موارد دیگر شما می توانید با توصیه های زیر به حل مشکل کمک کنید:

۱) صبر کنید: این کار بهترین و اصلی ترین روشی است که به شما و فرزندتان کمک می کند. برخی از کودکان تا ۷سالگی قادر به کنترل ادرار خود در شب نیستند و با گذشت زمان این توانایی را به دست می آورند به همین علت با صبر کردن بدون عصبانی شدن و تنبیه کودک می توانید امیدوار باشید که او این توانایی را به دست آورد و مشکلش حل شود. اما در ۳ مورد حتماً با پزشک مشورت کنید: اگر فرزند شما بعد از ۷ سالگی هنوز خود را خیس می کند. اگر کودک بعد از مدتی خشک ماندن ناگهان دچار شب ادراری می شود. اگر شب ادراری با خرخر، سوزش و دردهنگام ادرار همراه بوده و یا تشنگی مکرر و ادرار پررنگ هم داشته باشد.

۲) استفاده از زنگ مخصوص: این زنگ های مخصوص می توانند کوچکترین مقدار رطوبت را در رختخواب یا لباس زیر کودکتان تشخیص داده و قبل از اینکه خیلی دیر شود با صدای زنگ بلندی کودک را از خواب بیدار کنند تا به دستشویی برود. این زنگها به تدریج به کودک آموزش می دهند که با احساس پری در مثانه از خواب بیدار شده و به دستشویی بروند. البته دست کم ۲ هفته تا ۱۲ هفته طول می کشد تا این زنگ بتواند یک شب خشک را برای کودک به ارمغان بیاورد. یادتان باشد اگر کودک با صدای زنگ بیدار نمی شود لازم است شما با شنیدن زنگ او را بیدار کنید.

۳) استرس را تشدید نکنید: شما به عنوان والدین مسلما قصد ندارید بر فشار و اضطراب کودکتان اضافه کنید اما گاهی با رفتار و عکس العملهای خود به این اتفاق باعث می شوید که فرزندتان بیش از پیش مضطرب شود. متخصصان می گویند اضطراب زیاد می تواند مشکل شب ادراری را تشدید کند. بنابر این مراقب رفتار خود با کودکی که شب خودش را خیس کرده باشید.

۴) سرکوفت نزنید: متاسفانه بعضی از والدین عادت دارند کودک خود را با دیگر بچه ها مقایسه کرده و از این کار برای تنبیه و تغییر رفتار او استفاده می کنند. اما این کار جز از بین بردن اعتماد به نفس فرزندتان نتیجه دیگری ندارد. هیچ کودکی از سرکوفت زدن به عاقبت خوشی نخواهد رسید. اگر به این مسأله توجه نکنید، کودک شما از اختلالات روانی و عدم توازن اجتماعی در دوران کودکی رنج خواهد کشید و این شرم مکرر در مقابل دیگران او را دچار یک زندگی غیر عادی خواهد کرد که عواقبش ممکن است تا بزرگسالی دامنگیر او شود.

۵) از کودک حمایت کنید: شما به عنوان والدین وظیفه دارید در مدتی که فرزندتان شب ادراری دارد او را حمایت کنید تا بتواند با این شرایط کنار بیاید تا زمانی که بتواند کنترل مثانه اش را به دست بیاورد.

۶) عادات قبل از خواب را یاد آوری کنید: به کودکتان راه هایی را که کمک می کند، جلوی شب ادراری گرفته شود؛ یاد بدهید. مثلاًً ۲ساعت قبل از خواب نوشیدنی های کافئین دار و میوه های آبدار نخورد، چون اینها ادرار آورهای طبیعی هستند. قبل از خواب حتماً به دستشویی برود و هر بار که صبح خشک از خواب بیدار شد، آن را ثبت کنید و به او نشان دهید زمانی که این نکات را رعایت کند کمتر دچار مشکل می شود.

گاهی اوقات دیر خوابیدن و خستگی کودک باعث می شود که بیدار شدن و دستشویی رفتن در شب برایش سخت تر شود و احتمال شب ادراری او زیادتر شود. بنابر این کودک را آموزش بدهید تا در ساعت مقرر به رختخواب برود. علاوه بر این مسیر توالت را در شب روشن بگذارید تا کودک بتواند شب هنگام به راحتی به دستشویی برسد.

۷) روشهای کم کردن اضطراب و استرس را بیاموزید: اگر در منزل اتفاقاتی افتاده که فکر می کنید کودک شما مضطرب و تحت فشار است؛ مثلاً اگر عزیزی را از دست داده اید و یا مدرسه کودک عوض شده است؛ بهتر است با کمک روانشناس به کودک روشهای کم کردن اضطراب را یاد بدهید. مشاوره نه تنها برای کودک بلکه برای خود شما هم می تواند سودمند باشد.

تحقیقات نشان داده که تأثیرات روانی شب ادراری بر کودک بارزتر است تا اثرات جسمی. واکنش اعضای خانواده و خواهر و برادرها می تواند نقش مهمی در این مسأله داشته باشد. مثلاً مسخره کردن خواهر و برادرهای او، نا امیدی والدین و… می تواند زمینه ضعف اعتماد به نفس او شده و عارضه اش این باشد که در مدرسه و جامعه قربانی قلدری دیگران قرار گیرد.

۸) امیدوار باشید: وقتی حادثه شب ادراری تکرار می شود از خودتان ناامیدی نشان ندهید. حتی یک شب خشک بودن کودک و پیشرفت او در کنترل خودش را تشویق کنید. نا امیدی شما اضطراب کودک را تشدید می کند. در عوض تشویق او اعتماد به نفس او را تقویت می کند و باعث می شود او تلاش بیشتری برای خشک ماندن از خود نشان دهد.

۹) به کودک آرامش بدهید: به کودکتان هم بگویید که او به زودی خواهد توانست کنترل مثانه اش را به دست بیاورد و برای این کار به کمی تمرین نیاز دارد. به او بگویید که این مشکل تنها مخصوص او نیست و بسیاری از هم سن و سالان او هم به این مشکل دچار هستند. در ضمن تلاش کنید تا همکلاسی های کودک از مشکل او اطلاع پیدا نکنند تا موجب شرمندگی فرزندتان نشوند.

۱۰) عایق بندی کنید: از خیس ماندن تشک فرزندتان هنگام شب ادراری جلوگیری کنید. به همراه زنگ مخصوص از محافظ تشک ضد آب استفاده کنید و می توانید از پوشک یا شورتهایی که رطوبت را جذب می کنند استفاده کنید تا زمانی که پیشرفت واضحی در کنترل مثانه کودک مشاهده کنید. در ضمن بهتر است برای تمیز کردن رختخواب از خود کودک کمک بخواهید. مثلاً از او بخواهید که ملحفه یا پتو را به محل شستشو ببرد. این کار را به عنوان تنبیه قرار ندهید بلکه فرزندتان باید مسئولیت عمل خود را به عهده بگیرد و البته به او خاطر نشان کنید که شما به او کمک خواهید کرد. همچنان به خاطر داشته باشید که شب ادراری کودک عمدی نیست و برای او هم تجربه ناخوشایندی است. پس به خاطر این تجربه بد، تنبیهش نکنید. بلکه برای خشک ماندن تختخوابش تشویقش کنید.

والدین می توانند از مشاوران متخصص روانشناس کودک برای بهینه کردن روش های تربیتی کودک از طریق مشاوره حضوری و مشاوره غیر حضوری مانند مشاوره تلفنی استفاده کنند .


موضوع : | بازدید : 6
برچسب ها : شب ادراری کودکان,شب ادراری کودکان درمان,شب ادراری کودکان و درمان آن,شب ادراری کودکان زیر 5 سال,شب ادراری کودکان سه ساله,شب ادراری کودک سه ساله,شب ادراری کودکان دختر,مشاوره تلفنی کودک,مشاوره کودک تلفنی,مشاوره انلاین رایگان,
صفحه قبل 1 2 3 صفحه بعد